η ΦΩΝΗ της ΣΥΜΗΣ

ΤΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛΗ


Το κομμάτι αυτό που αφορά το κυπαρίσσι του Μιχαήλη, είναι από το μυθιστόρημα «ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ» του Σαράντη Κρητικού, διαμορφωμένο για το βιβλίο. Σε γενικές γραμμές, αυτός είναι ο θρύλος που το συνοδεύει, και υπάρχουν παραλλαγές, η μία χωρίς τη κοπέλα και τη μάγισσα, και τότε το παλικάρι είναι μικρό παιδί. Αυτή η δεύτερη παραλλαγή, έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό «ΑΙΓΛΗ», που είναι προσφορά της εφημερίδας «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΜΗΣ».

«Υπήρχε ένας άρχοντας παλιά στην περιοχή εκεί που είχε ένα γιο.
Ήταν πολύ ωραίο παλικάρι, και όταν έγινε 20 χρονών, άρχισαν οι δικοί του να ψάχνουν να βρουν μια αντάξια κοπέλα για να γίνει σύντροφός του.
Όμως εκείνος, συνάντησε μια μέρα μια κοπέλα που πήγαινε να βρει τον πατέρα της που ήταν μουσικός – έπαιζε βιολί – και μόλις την είδε, θαμπώθηκε από την ομορφιά της.
Δεν ήθελε να ακούσει για καμιά άλλη.
Ο πατέρας του, όσες και να του παρουσίαζε έβρισκε δικαιολογίες για τη κάθε μια της.
Παράλληλα όμως, υπήρχε και μια κακιά γυναίκα που ασχολιόταν με τη μαγεία, και είχε μια κόρη, που ήθελε πολύ να παντρευτεί το γιο του άρχοντα.
Έκανε λοιπόν το παν για να τα καταφέρει, αλλά η αγάπη του για τη φτωχή κόρη του μουσικού ήταν τόσο δυνατή, που τα μάγια που έκανε η μάγισσα, δεν μπορούσαν να πιάσουν.
Τότε αποφάσισε, αφού δεν μπορεί να γίνει τίποτα με τη κόρη της, να μην γίνει με καμιά.
Έτσι δωροδόκησε την υπηρέτρια, και του έβαλε κάτι στο πρωινό του, λέγοντάς της ότι του δίνει κάτι που θα τον κάνει δυνατό και άτρωτο στους εχθρούς του, αλλά να του το δώσει όταν είναι μόνος. Στην ουσία όμως, ήταν ένα δυνατό δηλητήριο.
Αποτέλεσμα ήταν να πεθάνει, και έντρομη η υπηρέτρια, ειδοποίησε τη μάγισσα, που τη συμβούλευσε να πει ότι ήρθαν κάποιοι και τον απήγαγαν μπρος τα μάτια της, και δεν μπορούσε να φωνάξει γιατί την απειλούσαν με τα όπλα τους.
Βγήκε λοιπόν ο άρχοντας μαζί με τη σύζυγό του και τη φρουρά, και ψάχνανε να βρουν το γιο τους αλλά τίποτα.
Η μάγισσα, μαζί με την υπηρέτρια, που τώρα την εκβίαζε γιατί και εκείνη ήταν συνένοχος, έπιασαν γρήγορα - γρήγορα το άψυχο σώμα του νέου, και το έθαψαν στο σημείο που είναι το κυπαρίσσι.
Μάλιστα για να μην υποψιαστεί κανείς τίποτε, πήραν ένα μικρό κυπαρίσσι από κοντά και το φύτεψαν πλάι για να μην υποψιαστούν για το φρέσκο χώμα.
Πέρασε καιρός, και η κόρη του μουσικού ήταν απαρηγόρητη για την εξαφάνιση του αγαπημένου της.
Είχε αδυνατίσει πολύ, δεν έτρωγε, και σπάνια έβγαινε έξω.
Μαζί με αυτήν όμως, στεναχωριόταν και ο πατέρας της που την έβλεπε να λιώνει και να μην μπορεί να της κάνει τίποτα.
Μια μέρα που είχε πανηγύρι στην περιοχή του μοναστηριού της Καθολικής, ο μουσικός κατάφερε να πάρει με το ζόρι τη κόρη του και να πάνε για να παίξει βιολί.
Όταν τελείωσε το γλέντι, γυρνούσαν και οι δυο τους, και πέρασαν από το σημείο που ήταν θαμμένο το παλικάρι.
Ο μουσικός τότε, πρόσεξε πως τα κλωνάρια σε κείνο το κυπαρίσσι, ήταν ιδανικά για να κάνει ένα καινούργιο δοξάρι.
Έκοψε λοιπόν ένα κλωνάρι, το καθάρισε και πέταξε το παλιό και έβαλε το καινούργιο.
Έπιασε να το δοκιμάσει, και τότε ακούστηκαν κάποια αγκομαχητά από τη γη.
Στην αρχή, δεν μπορούσε να καταλάβει από που προέρχονταν. Όταν όμως έπαιξε πάλι και ακούστηκαν ξανά, φώναξε και τη κόρη του που ήταν λίγο πιο πέρα να ακούσει.
Τότε κάτι σκίρτησε μέσα της. Κάτι της θύμιζε αυτή η φωνή.
Έτρεξαν τότε στον άρχοντα και του είπαν την ιστορία, κι εκείνος ήρθε μαζί με τη σύζυγό του περίεργοι, να ακούσουν.
Όταν λοιπόν έπαιξε ξανά το βιολί και ακούστηκαν οι φωνές, ο άρχοντας και η γυναίκα του με μια φωνή είπαν ότι «είναι ο γιος μας».
Έσκαψαν τότε πλάι στο κυπαρίσσι, και βρήκαν το παλικάρι.
Έκλαψαν πολύ, γιατί πάντα είχαν μια ελπίδα να το δουν να ξαναγυρίζει, πιστεύοντας την υπηρέτρια που τους είχε πει ότι τον απήγαγαν.
Η κόρη του μουσικού βλέποντας τον αγαπημένο της νεκρό μέσα στο χώμα δεν άντεξε, έπεσε μέσα, τον αγκάλιασε, και ξεψύχησε πάνω του.
Απαρηγόρητοι όλοι, έθαψαν στο ίδιο σημείο και τη κοπέλα, και φύτεψαν άλλο ένα κυπαρίσσι πλάι στο άλλο προς τιμή της να τη θυμίζει.
Με το καιρό τα κυπαρίσσια μεγάλωσαν, και τότε συνέβη κάτι παράξενο.
Ενώθηκαν μεταξύ τους οι κορμοί, και έγινε ένα μεγάλο κυπαρίσσι σαν ομπρέλα, που κάτω από τον ίσκιο του κάθιζαν οι περαστικοί διαβάτες να ξεκουραστούν. Μάλιστα όταν ακόμα δεν είχαν ενωθεί καλά, ένα μελίσσι πήγε και έκανε τη φωλιά του στη σχισμή που υπήρχε πριν κλείσει.
Ακόμα και σήμερα όταν παρατηρήσετε καλά το κορμό, μπορείτε να δείτε τη σχισμή που φαίνεται λίγο, και δηλώνει ότι ήταν δύο διαφορετικά κυπαρίσσια.
Ότι δεν κατάφεραν να κάνουν στη ζωή οι δύο νέοι, το έκαναν μετά το θάνατό τους. Ενώθηκαν για πάντα, και το κυπαρίσσι είναι η απόδειξη να το θυμίζει σε όλους.

07.11.2014. 06:05

Symi Photos Patitiria Books about Symi Symi Map