η ΦΩΝΗ της ΣΥΜΗΣ

ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΦΩΝΑΧΤΑ
Ο Αι Μιλιανός, είναι ένα από τα ωραιότερα θέρετρα και τοπία της Σύμης, και πάντα είναι μοναδική εμπειρία, για όσους τον έχουν σαν προορισμό τους.
Ακόμα, και οι ξένοι τουρίστες που φτάνουν με καΐκια, με κότερα και θαλαμηγούς, τους μαγεύει το τοπίο του Αι Μιλιανού.
Τελευταία όμως, κάτι άρχισε να αλλάζει στο μικρό νησάκι, και οι τουρίστες το αποφεύγουν, όπως και τα καΐκια του ημερήσιου τουρισμού.
Γίναμε δέκτες παραπόνων από αυτούς που επιστατούν στο εξωκλήσι, με την παράκληση να γνωστοποιήσουμε στους αρμόδιους που έχουν λόγο, την αιτία του προβλήματος, και να πράξουν τα δέοντα, ώστε να επανέλθει η κατάσταση στην πρότερη θέση.
Όπως λοιπόν μας ενημέρωσαν, εκατομμύρια σφήκες και κυρίως σφιδόνια, έχουν κάνει τόπο διαμονής τους το νησάκι, λόγω της στάθμευσης στην εκεί προβλήτα, των κύρτων και των δολωμάτων κάποιων ψαράδων.
Οι επιστατούντες στο εξωκλήσι είναι πολύ απογοητευμένοι, γιατί από αυτούς που θα ανάψουν ένα κερί, ή θα μείνουν κάποιο βράδυ, περιμένουν τα έσοδα, για να μπορούν να συντηρούν τον Αϊ Μιλιανό, που λόγω της γειτνίασης του με τη θάλασσα, επιβάλλεται να γίνονται κάθε χρόνο επισκευές, μπαλώματα και κυρίως ασπρίσματα και βαψίματα.
Μάλιστα αυτό το Σαββατοκύριακο είναι προγραμματισμένος να γίνει κάποιος γάμος εκεί, με τους μέλλοντες νεόνυμφους να είναι ξένοι, και οι άνθρωποι του Αι Μιλιανού, βρίσκονται σε απόγνωση, πως θα χειριστούν το θέμα.
Κάνουν λοιπόν έκκληση στους ψαράδες, να μην αφήνουν τους κύρτους των εκεί, και ζητούν από τη λιμενική αρχή, να επιληφθεί του θέματος.
Νομίζουμε, ότι κάθε λογικός άνθρωπος που θέλει να βλέπει το γοητευτικό αυτό τοπίο, και να απολαμβάνει την ηρεμία αυτού του ευλογημένου τόπου, δε χρειάζεται να δει τη λιμενική αρχή να επεμβαίνει για να επιβάλλει τη τάξη, επειδή καταλαβαίνει πως είναι αυτονόητο να επανέλθει η ηρεμία στο νησάκι, χωρίς υπενθυμίσεις και επιπλήξεις από κάποια αρχή, αλλά από τις ενέργειες των ίδιων των ενδιαφερομένων (ψαράδων).

09.09.2016. 12:23

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ
Είχα την περιέργεια να τον ρωτήσω, πως και γιατί ξεκίνησε να τρέχει Μαραθώνιο, ένα άθλημα, που απαιτεί μεγάλη αντοχή, αυτοσυγκέντρωση και κυρίως καταπόνηση του οργανισμού, με συνεχείς προπονήσεις, αμέτρητα χιλιόμετρα, και πολλά ποτάμια ιδρώτα.
Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:
«Χωρίς τον Πανορμίτη, δε θα έτρεχα σήμερα».
Εύλογη απορία από τη μεριά μου, να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες, και ευκαιρία να μου ξετυλίξει το κουβάρι της αθλητικής του διαδρομής και δραστηριότητας, μέχρι σήμερα.
Σας παρουσιάζω το Μιχάλη Χατζηιωάννου.
Ξεκίνησα, αφηγείται από μικρός, να παίζω ποδόσφαιρο. Όταν τελείωσα το Λύκειο και πήγα στην Κρήτη για να γίνω ψυκτικός, συνέχισα σε αυτό το άθλημα.
Μάλιστα στην Κρήτη μπήκα σε μια ομάδα τοπικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου παίζοντας στα χαφ.
Όμως, από τότε που καθιερώθηκε ο «δρόμος θυσίας» από τον Πανορμίτη στο Γιαλό, το έβαλα σκοπό να τρέξω. Τότε όμως ήμουν δώδεκα χρονών, όταν εξεδήλωσα την πρόθεσή μου να τρέξω, και δε μου επέτρεψαν να λάβω μέρος.
Επειδή όμως εμένα μου άρεσε και με συνάρπαζε ο Μαραθώνιος, πήγαινα μαζί με τους αθλητές για να τους παρακολουθώ και να βοηθώ σε οτιδήποτε χρειαζόντουσαν.
Εκείνη τη χρονιά, ήμουν πάνω στο αυτοκίνητο μεταφέροντας νερά για τους αθλητές, και κάπου προς τον Προφήτη Ηλία, πήδηξα από το αυτοκίνητο σκαστός, και έλαβα κι εγώ μέρος έστω και παράνομα, εκπληρώνοντας την επιθυμία που είχα.
Από τότε, έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου και κυρίως στον Πανορμίτη, ότι θα τρέχω κάθε χρόνο στον δρόμο αντοχής από το Μοναστήρι στην πόλη.
Όταν ήμουνα εκτός Σύμης, προσπαθούσα πάντα, να βρίσκω τρόπο να έρχομαι στο νησί και να τρέχω στο «δρόμο θυσίας».
Εξακολουθούσα να βρίσκομαι στην Κρήτη να σπουδάζω ψυκτικός, και να παίζω ποδόσφαιρο σε κάποια τοπική ομάδα.
Κάποια χρονιά όμως έπαθα κοιλιακούς, και μου είπαν πως η μόνη λύση θα ήταν να κάνω εγχείρηση για να λύσω το πρόβλημά μου.
Εγώ δεν ήθελα να ακούσω κάτι τέτοιο, πέραν του ότι μου τόνισαν, ότι πρέπει να αποφύγω τις αθλητικές δραστηριότητες.
Αγνόησα τις υποδείξεις, και πιστός στο ραντεβού μου, έτρεξα στο δρόμο αντοχής στον Πανορμίτη, και αντί να πάθω μεγαλύτερη ζημιά όπως μου έλεγαν, ξεπέρασα το πρόβλημα των κοιλιακών.
Ήταν ολοφάνερο, ότι ο Πανορμίτης βοήθησε χωρίς επέμβαση να αποκατασταθεί πλήρως η υγεία μου.
Στα 23 χρόνια μου, αποφάσισα να ασχοληθώ περισσότερο με τους δρόμους αντοχής, και να πάρω κάποιες οδηγίες που έπρεπε, μια και οι αθλητές των μεγάλων αποστάσεων, απαιτείται να τηρούν κάποιους ιατρικούς κανόνες, όχι μόνο για τις επιδόσεις, αλλά και για τη διατήρηση της φόρμας και της υγείας των.
Από δεκατριών χρονών μέχρι δεκαέξι, έβγαινα 3ος – 4ος στο δρόμο αντοχής του Πανορμίτη.
Ο πατέρας μου τότε, υποσχέθηκε να μου δώσει 100 ευρώ, όταν βγω πρώτος.
Εγώ πάλι από τη μεριά μου, υποσχέθηκα πως αν έβγαινα πρώτος, θα πρόσφερα τα 100 ευρώ που θα μου έδινε ο πατέρας μου στον Πανορμίτη.
Δε βγήκα πρώτος. Βγήκα δεύτερος, και το έπαθλο στον πρώτο ήταν 150, και στον δεύτερο 100.
Έτσι, πήρα τα 100 ευρώ που πήρα σαν έπαθλο που τερμάτισα δεύτερος και τα έδωσα στον Πανορμίτη όπως του υποσχέθηκα, και κράτησα τα 100 ευρώ που μου έδωσε ο πατέρας μου, αν και δε βγήκα πρώτος.
Μάλιστα μετά από αυτό, αποφάσισα, κάθε φορά που παίρνω κάποιο χρηματικό ποσό τερματίζοντας σε κάποια από τις 3 πρώτες θέσεις στη διαδρομή αυτή, να το δίνω πάντα στον Αρχάγγελο.
Το 2014, έπαθα ζημιά στα γόνατα κατά τη διαδρομή, γιατί υπέβαλα τον εαυτό μου σε υπέρμετρη καταπόνηση, κυρίως στις κατηφόρες, που δεν έπρεπε.
Για έξι μήνες δεν μπορούσα να τρέξω οπουδήποτε, γιατί πρήζονταν τα γόνατά μου.
Τότε με ανέλαβε η Ολυμπιονίκης Ουρανία Ρεμπούλη να με προπονεί, και μου είπε ορισμένα πράγματα, τα οποία τα έκανα λάθος, με αποτέλεσμα να έχω το πρόβλημα στα γόνατα.
Την επόμενη χρονιά, παρόλο που τα γόνατά μου εξακολουθούσαν να με πονάνε, έλαβα μέρος στο δρόμο αντοχής του Πανορμίτη, και έτρεξα τον αγώνα, σαν να μην είχα πρόβλημα. Από τότε δε με πόνεσαν ξανά.
Έχω λάβει μέρος σε πολλούς διεθνής και Πανελλήνιους αγώνες αντοχής, και έχω βγει 3ος στα 1.500 μέτρα, και έχω τερματίσει σε όλους τους Μαραθώνιους.
Επιδίωξή μου είναι να κατεβάσω το χρόνο πολύ πιο κάτω από αυτόν που έκανα στην αρχή.
Τώρα σε 5 μήνες, έχω ρίξει τον αρχικό μου χρόνο κάτω από τα 20 λεπτά.
«Υπάρχει κανένας χορηγός Μιχάλη», τον ρώτησα, «που να καλύπτει τουλάχιστον τα λειτουργικά σου έξοδα, τα εισιτήρια για τις μετακομίσεις σου, και τον αθλητικό σου εξοπλισμό»;
« Μια φορά, κάποιος μου έδωσε κάτι», είπε, διακρίνοντας στιγμιαία στο βλέμμα του κάποιο παράπονο, το οποίο όμως είναι φευγαλέο.
«Πως τα καταφέρνεις και δουλεύεις, και προπονείσαι ακατάπαυστα, για να είσαι έτοιμος την ώρα του αγώνα»; Τον ξαναρώτησα.
«Ακόμα και το βράδυ» απάντησε, «σε ώρες που οι άλλοι πηγαίνουν σε καφετέριες ή για διασκέδαση, εγώ φροντίζω να προπονούμαι, ώστε να είμαι πάντα πανέτοιμος να λάβω μέρος στις διοργανώσεις που έχω αποφασίσει».
Αυτό το παιδί, σκέφτηκα, έχει θέληση, πείσμα και επιμονή και θα καταφέρει κάποτε να διακριθεί σε μεγάλες διοργανώσεις.
Με τη βοήθεια του Πανορμίτη, τον οποίον τον έχει σε περίοπτη θέση, και καθοδηγεί τα βήματά του όχι μόνον στον αθλητικό τομέα - όπως διαφαίνεται από τη συζήτηση που είχαμε - αλλά και σε όλη του τη ζωή, θα επιτύχει τους στόχους του.
Εμείς του το ευχόμαστε ολόψυχα γιατί το αξίζει.

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ

31.08.2016. 15:08

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ
Έχουμε ακούσει άπειρες φορές, για την αναμόρφωση της πλατείας του Κάμπου στο Γιαλό, και από τότε έχει περάσει τουλάχιστον μια 25αετία, και εξακολουθεί να βρίσκεται όπως ακριβώς ήταν.
Είναι γεγονός, πως σε όλους αρέσουν τα μεγάλα έργα, ιδίως όταν παίρνουν σάρκα και οστά, γιατί αναβαθμίζουν το χώρο την περιοχή και το νησί, αλλά όταν οι εξαγγελίες γίνονται κάθε τόσο και λιγάκι και σε προεκλογικές περιόδους, στο τέλος καταντάει όχι ξαναζεσταμένο ψωμί, αλλά παξιμάδι που δε «σφογγώνει» (δε τραβά το νερό).
Πέραν αυτού νομίζουμε, ότι θα μπορούσαμε να επέμβουμε και να κάνουμε κάποια πιο πρακτικά πράγματα, με χρήματα τα οποία τα ξοδέψαμε για τον ίδιο λόγο. Για να γίνω πιο σαφής.
Το κάτω μέρος της πλατείας, η οποία είναι πλακοστρωμένη με πέτρες Συμιακές ακατέργαστες όπως βγήκαν από το νταμάρι, θα μπορούσε να πλακοστρωθεί, με χρήματα που δώσαμε για πλακοστρώσεις για άλλες περιοχές, που δεν ήταν τόσο απαραίτητο να γίνουν.
Γιατί δε νοείται να γίνονται εκεί εκδηλώσεις, και στις πλάκες να μπρομυττού (να σκοντάφτουν) πολλοί, γιατί οι πλάκες έχουν το κακό τους το χάλι, και οι καρέκλες οι πλαστικές που τοποθετούνται για τους θεατές, πρέπει να βρεις το κατάλληλο μέρος που στέκονται για να την σταθεροποιήσεις.
Μετά είναι και τα δέντρα. Οι μουριές. Που τις βάλαμε για να μας κρύβουν τη θέα και να μας εμποδίζουν να απολαύσουμε τις εκδηλώσεις, και τα τοπία που ανοίγονται μπροστά μας.
Αν πλακοστρωνόταν η πλατεία, πολλά πράγματα θα άλλαζαν όψη, και κυρίως αν η πλακόστρωση γινόταν σωστά, με διακοσμητικά τετράγωνα ή ορθογώνια πλαίσια, κάτι που θα της έδινε ξεχωριστό τόνο και χρώμα.
Κι όπως είπαμε. Τα χρήματα που δώσαμε για πλακοστρώσεις που δεν ήταν απαραίτητες και αναγκαίες, ήταν αρκετά για να αναμορφώσουμε την πλατεία, που είναι στο πιο κεντρικό μέρος της πόλης, και θέλουμε να τη χρησιμοποιούμε μαζεύοντας εκεί όχι μόνο τους Συμιακούς, αλλά και όσους έρχονται σαν καλλιτέχνες ή σαν επισκέπτες να παραστούν στις εκδηλώσεις.

28.07.2016. 13:16

ΛΙΓΗ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ


ΛΙΓΗ ΑΥΤΟΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ
Μονίμως, τρέχουμε να υιοθετήσουμε οτιδήποτε βγει από οποιονδήποτε, αδιαφορώντας για τον αντίκτυπο που θα προκαλέσουμε στο τόπο και στη κοινωνία μας.
Έτσι, και χθες πάλι, «αποκλειστικότητες» και αόριστες ειδήσεις, πασπαλισμένες με κινδυνολογία και ανάλογες υφέρπουσες φήμες εμφανίστηκαν, αναφέροντας ότι η Σύμη έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης Ελλάδας Τουρκίας, εξ αιτίας κάποιων Τούρκων που υποτίθεται ότι ήταν από αυτούς που συμμετείχαν στο πραξικόπημα στη γειτονική χώρα, και έρχονταν στο νησί με φουσκωτά.
Και πρόσφυγες να ήταν, κάποιοι επέλεξαν να τους βαφτίσουν στρατιωτικούς του πραξικοπήματος, και να τους βάλουν να φτάνουν στη Σύμη και να ανεβαίνουν στα βουνά και να τους κυνηγούν και οι Έλληνες και οι Τούρκοι.
Εδώ η λογική πάει περίπατο για χάριν του εντυπωσιασμού.
Αλλά όσα επιχειρήματα και να παραθέσεις, ορισμένοι θα τα προσπεράσουν γιατί έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν αυτό το μονοπάτι.
Το κακό είναι ότι, μερικοί δικοί μας, αναπαραγάγουν τις φήμες σαν ειδήσεις, και ασυναίσθητα προξενούν κακό, διασπείροντας ψεύτικα νέα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον τουρισμό, την απασχόληση, και τη σχετική ηρεμία που πρέπει να υπάρχει, μεσούσης της τουριστικής περιόδου.
Όσο πιο γρήγορα καταλάβουν το λάθος τους, τόσο το καλλίτερο για όλους.
Δεν πάει που δεν καλά η Τουριστική σαιζόν, να μη την φτάσουμε στα Τάρταρα, για να ικανοποιήσουμε κάποιες πρόσκαιρες φιλοδοξίες και προβολές, και μερικά λάϊκ παραπάνω.
Και αλήθεια να συνέβαινε κάτι τέτοιο, (που δε συμβαίνει) δε θα έπρεπε να του δώσουμε τόση έκταση για τους λόγους που αναφέραμε. Έλεος πια.

20.07.2016. 15:53

ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΛΑΔΙΑ - ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΑ

ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΛΑΔΙΑ – ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΑ
Το έχουμε γράψει επανειλημμένα μέσα από τη Φωνή της Σύμης, για τα λάδια από μηχανές (ορυκτέλαια), και για τα λάδια από τις κουζίνες, κυρίως εστιατορίων που πετάγονται ή σε κάποια ερημική περιοχή, ή ως συνήθως στους κάδους σκουπιδιών και είναι λάθος επιλογή.
Πολλά μπορεί να γίνουν για να μη δημιουργείται η εικόνα με τα λάδια που τρέχουν από τους κάδους δημιουργώντας μικρά ρυάκια με όλα τα επακόλουθα από μια τέτοια κατάσταση, που δεν είναι και ότι καλλίτερο σε μια τουριστική Σύμη.
Κανονικά, έρχεται κάποιο αυτοκίνητο κατά καιρούς και τα μαζεύει, αλλά αυτό προϋποθέτει φύλαξη από τη μεριά των ενδιαφερομένων.
Αν υπήρχαν δύο βυτία κάπου ή δύο μικρές δεξαμενές (δήμος) που θα αποθηκεύονταν ξεχωριστά τα ορυκτέλαια και ξεχωριστά τα λάδια, θα είχαμε λύσει το πρόβλημα.
Σε αντίθετη περίπτωση, η πιο ενδεδειγμένη λύση, είναι να αποθηκεύουν οι ενδιαφερόμενοι τα λάδια σε δικούς τους χώρους (ντεπόζιτα πλαστικά) μέχρι να περάσει το βυτίο που τα μαζεύει.
Σε άλλες χώρες, τα καμένα λάδια τα επεξεργάζονται και παράγουν διάφορα προϊόντα ακόμα και καύσιμα.

24.06.2016. 06:36

Symi Photos Patitiria Books about Symi Symi Map