η ΦΩΝΗ της ΣΥΜΗΣ

ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΜΗ

ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΑΣΩΝ ΔΩΔ/ΣΟΥ
Ταχ. Δ/νση: Γ. Μαύρου 2– 85132 Ρόδος Τηλ. 2241043689
Ρόδος 6-10-2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΣΥΜΗΣ ΚΑΙ ΠΑΤΜΟΥ

Λόγω της επικείμενης ανάρτησης των επικαιροποιημένων προσωρινών δασικών χαρτών των Δήμων Πάτμου και Σύμης από την υπηρεσία μας, σύμφωνα με το άρθρο 155 (Μεταβατικές και καταργούμενες διατάξεις του Υποκεφ. Α΄) του ν. 4389/16 (ΦΕΚ Α' 94) και κατόπιν της αριθ. πρωτ. 65253/16-9-2016 σχετικής εντολής του Ασκούντος καθήκοντα Γ. Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, κρίνουμε σκόπιμο να σας ενημερώσουμε ότι για τις εκτάσεις των ανωτέρω περιοχών, η υπηρεσία μας πλέον δεν θα εκδίδει πράξεις χαρακτηρισμού κατά το άρθρο 14 του ν. 998/79, όπως ισχύει. Για την ανάρτηση των εν λόγω δασικών χαρτών, αναμένουμε την έκδοση των σχετικών Υπουργικών Αποφάσεων.
Επισημαίνουμε ότι οι τελεσίδικες πράξεις χαρακτηρισμού ή οι βεβαιώσεις, που έχουν εκδοθεί από την υπηρεσία μας, λαμβάνονται υποχρεωτικά υπόψη κατά την σύνταξη του δασικού χάρτη, σε αντίθεση με τις μη τελεσίδικες. Για το λόγο αυτό, οι έχοντες «έννομο συμφέρον» που δεν έχουν εφοδιαστεί με πιστοποιητικό περί του οριστικού και αμετακλήτου χαρακτήρα έκτασης (τελεσιδικία) να μεριμνήσουν για τον έλεγχο του περιεχομένου του αναρτηθέντος δασικού χάρτη, ώστε σε περίπτωση αμφισβήτησης του χαρακτήρα των εμφανιζόμενων στον δασικό χάρτη εκτάσεων, να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους.
Τέλος, στους οικείους Δήμους γνωρίζουμε, ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 23 του Ν.3889/2010 όπως τροποποιήθηκε με το ν. 4389/16, που αφορούν στα περιγράμματα των οικιστικών πυκνώσεων, οι τεχνικές υπηρεσίες τους, καλούνται να εφαρμόσουν τα τιθέμενα κριτήρια που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. 34844/2016 Απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ 145ΑΑΠ/20-07-2016), από την οποία θα προκύψουν πολύγωνα με ιώδη περιγράμματα, που απεικονίζονται επί κατάλληλου υποβάθρου και διαβιβάζονται στην ΕΚΧΑ Α.Ε., η οποία στη συνέχεια τα αποστέλλει στην οικεία Διεύθυνση Δασών, ώστε να παραμείνουν εκτός της διαδικασίας ανάρτησης των δασικών χαρτών, έως την εφαρμογή του άρθρου 24 του ν. 3889/2010 όπως ισχύει.
Οι Δήμοι Πάτμου και Σύμης παρακαλούνται να αναρτήσουν το παρόν δελτίου τύπου στον πίνακα ανακοινώσεων των Δημοτικών Καταστημάτων τους και να ενημερώσουν τους δημότες τους για τα ανωτέρω.

07.10.2016. 07:06

ΧΕΙΡΩΝ ΕΡΓΑ ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ


ΧΕΙΡΩΝ ΕΡΓΑ
ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Η καμπάνα τις παλαιότερες εποχές, δεν ήταν μόνο ένας αγγελιαφόρος χαράς ή λύπης, όπως σχεδόν διαμορφώθηκε πλέον στη σημερινή εποχή μας. Ο χτύπος της, ήταν ο παλμός της συνοικίας, της ενορίας, της πόλης.
Αυτόν περίμεναν πολλοί για να ξεκινήσουν την εργασία τους, να κάνουν διάλειμμα ή να σχολάσουν.
Ποιός θα μπορούσε να μιλήσει καλλίτερα για μια καμπάνα από το δημιουργό της;
Ο Τάσος Αναστασιάδης, που χρόνια τώρα μετουσιώνει, γνώση, εμπειρία, μεράκι, σε αυτό το δύσκολο αντικείμενο δημιουργώντας καμπάνες κάθε μεγέθους, έχει δε μεταλαμπαδεύσει αυτή την τέχνη των προγόνων του στους απογόνους του, είναι ο καταλληλότερος.
Γιατί ο ήχος που βγαίνει, είναι μυστικό, είναι αλχημεία, είναι χορδή καρδιάς, και θέλει να βάλεις τη ψυχή σου για να το πετύχεις.
Αλλιώς, θα δημιουργήσεις ένα άψυχο αντικείμενο, που ο ήχος του ξερός και άχαρος, απλά θα υποδηλώνει την ύπαρξή του.
Μένοντας λοιπόν κοντά στην εκκλησία του Αϊ Γιάννη στο Γιαλό, από μικρό παιδί, η καμπάνα του έδωσε τα πρώτα ερεθίσματα μετρώντας τους ήχους, τον τρόπο, το χρόνο, πριν ακόμα μπει στο χυτήριό τους στο Νημπορειό, για να νοιώσει την πυράδα της υψικαμίνου πλάι στον πατέρα του, να δει το λειωμένο μέταλλο να κυλά στο καλούπι για να πάρει τη μορφή του.
Και το καλούπι, εκεί είναι το νόημα. Αν δεν αφήσεις κάτι από τη ζωή σου σ΄ αυτό, θα σε παιδέψει, θα το ξαναφτιάξεις, θα το στρώσεις, κι αν κάποια στιγμή σκεφτείς πως βαρέθηκες ή ότι δεν το έκανες με την καρδιά σου αλλά μόνο με τα χέρια σου, πάλι θα χαλάσει για να προσπαθήσεις πάλι από την αρχή.
Και η στιγμή που το λειωμένο μέταλλο τρέχει σαν ρυάκι λάβας για να δώσει μορφή στη δημιουργία σου, η ένταση, και η προσοχή στο έπακρον, να γίνει σωστά, να μη στραβώσει κάτι την τελευταία στιγμή.
Όταν θα σπάσει το καλούπι για να δεις να ξεπροβάλλει αυτό που πάσχισες μέρες να του δώσεις υπόσταση, νοιώθεις, αισθάνεσαι, ότι άλλο ένα παιδί σου γεννήθηκε.
Θα το χαϊδέψεις, και το πρώτο που θα κάνεις, είναι να ακούσεις τη φωνή του.
Μόλις το ρωτήσεις, θα σου απαντήσει με τον ήχο του, και θα σκύψεις λίγο περισσότερο να ζυγιάσεις τη φωνή του.
Όταν τοποθετηθεί στο καμπαναριό, θα ακούς τη φωνή του, και θα καμαρώνεις για τη δημιουργία σου.
Μπήκε πλάι από μια καμπάνα που ήταν του πατέρα, και πιο ψηλά η άλλη του παππού, να ηχούν συγχρονισμένα γλυκόλαλα.
Την έπλασαν χέρια όπως παλιά, χωρίς μηχανήματα, αριθμούς και κομπιούτερ που εκτελούν ψυχρά εντολές.
Έχει κάτι μέσα απ’ την καρδιά σου, κάτι από την καρδιά μας. Χτυπά σαν κι εκείνη, πότε χαρούμενα και πότε λυπημένα. Κρητικός Σαράντης

04.10.2016. 08:43

ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΦΩΝΑΧΤΑ
Ο Αι Μιλιανός, είναι ένα από τα ωραιότερα θέρετρα και τοπία της Σύμης, και πάντα είναι μοναδική εμπειρία, για όσους τον έχουν σαν προορισμό τους.
Ακόμα, και οι ξένοι τουρίστες που φτάνουν με καΐκια, με κότερα και θαλαμηγούς, τους μαγεύει το τοπίο του Αι Μιλιανού.
Τελευταία όμως, κάτι άρχισε να αλλάζει στο μικρό νησάκι, και οι τουρίστες το αποφεύγουν, όπως και τα καΐκια του ημερήσιου τουρισμού.
Γίναμε δέκτες παραπόνων από αυτούς που επιστατούν στο εξωκλήσι, με την παράκληση να γνωστοποιήσουμε στους αρμόδιους που έχουν λόγο, την αιτία του προβλήματος, και να πράξουν τα δέοντα, ώστε να επανέλθει η κατάσταση στην πρότερη θέση.
Όπως λοιπόν μας ενημέρωσαν, εκατομμύρια σφήκες και κυρίως σφιδόνια, έχουν κάνει τόπο διαμονής τους το νησάκι, λόγω της στάθμευσης στην εκεί προβλήτα, των κύρτων και των δολωμάτων κάποιων ψαράδων.
Οι επιστατούντες στο εξωκλήσι είναι πολύ απογοητευμένοι, γιατί από αυτούς που θα ανάψουν ένα κερί, ή θα μείνουν κάποιο βράδυ, περιμένουν τα έσοδα, για να μπορούν να συντηρούν τον Αϊ Μιλιανό, που λόγω της γειτνίασης του με τη θάλασσα, επιβάλλεται να γίνονται κάθε χρόνο επισκευές, μπαλώματα και κυρίως ασπρίσματα και βαψίματα.
Μάλιστα αυτό το Σαββατοκύριακο είναι προγραμματισμένος να γίνει κάποιος γάμος εκεί, με τους μέλλοντες νεόνυμφους να είναι ξένοι, και οι άνθρωποι του Αι Μιλιανού, βρίσκονται σε απόγνωση, πως θα χειριστούν το θέμα.
Κάνουν λοιπόν έκκληση στους ψαράδες, να μην αφήνουν τους κύρτους των εκεί, και ζητούν από τη λιμενική αρχή, να επιληφθεί του θέματος.
Νομίζουμε, ότι κάθε λογικός άνθρωπος που θέλει να βλέπει το γοητευτικό αυτό τοπίο, και να απολαμβάνει την ηρεμία αυτού του ευλογημένου τόπου, δε χρειάζεται να δει τη λιμενική αρχή να επεμβαίνει για να επιβάλλει τη τάξη, επειδή καταλαβαίνει πως είναι αυτονόητο να επανέλθει η ηρεμία στο νησάκι, χωρίς υπενθυμίσεις και επιπλήξεις από κάποια αρχή, αλλά από τις ενέργειες των ίδιων των ενδιαφερομένων (ψαράδων).

09.09.2016. 12:23

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ
Είχα την περιέργεια να τον ρωτήσω, πως και γιατί ξεκίνησε να τρέχει Μαραθώνιο, ένα άθλημα, που απαιτεί μεγάλη αντοχή, αυτοσυγκέντρωση και κυρίως καταπόνηση του οργανισμού, με συνεχείς προπονήσεις, αμέτρητα χιλιόμετρα, και πολλά ποτάμια ιδρώτα.
Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε:
«Χωρίς τον Πανορμίτη, δε θα έτρεχα σήμερα».
Εύλογη απορία από τη μεριά μου, να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες, και ευκαιρία να μου ξετυλίξει το κουβάρι της αθλητικής του διαδρομής και δραστηριότητας, μέχρι σήμερα.
Σας παρουσιάζω το Μιχάλη Χατζηιωάννου.
Ξεκίνησα, αφηγείται από μικρός, να παίζω ποδόσφαιρο. Όταν τελείωσα το Λύκειο και πήγα στην Κρήτη για να γίνω ψυκτικός, συνέχισα σε αυτό το άθλημα.
Μάλιστα στην Κρήτη μπήκα σε μια ομάδα τοπικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου παίζοντας στα χαφ.
Όμως, από τότε που καθιερώθηκε ο «δρόμος θυσίας» από τον Πανορμίτη στο Γιαλό, το έβαλα σκοπό να τρέξω. Τότε όμως ήμουν δώδεκα χρονών, όταν εξεδήλωσα την πρόθεσή μου να τρέξω, και δε μου επέτρεψαν να λάβω μέρος.
Επειδή όμως εμένα μου άρεσε και με συνάρπαζε ο Μαραθώνιος, πήγαινα μαζί με τους αθλητές για να τους παρακολουθώ και να βοηθώ σε οτιδήποτε χρειαζόντουσαν.
Εκείνη τη χρονιά, ήμουν πάνω στο αυτοκίνητο μεταφέροντας νερά για τους αθλητές, και κάπου προς τον Προφήτη Ηλία, πήδηξα από το αυτοκίνητο σκαστός, και έλαβα κι εγώ μέρος έστω και παράνομα, εκπληρώνοντας την επιθυμία που είχα.
Από τότε, έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου και κυρίως στον Πανορμίτη, ότι θα τρέχω κάθε χρόνο στον δρόμο αντοχής από το Μοναστήρι στην πόλη.
Όταν ήμουνα εκτός Σύμης, προσπαθούσα πάντα, να βρίσκω τρόπο να έρχομαι στο νησί και να τρέχω στο «δρόμο θυσίας».
Εξακολουθούσα να βρίσκομαι στην Κρήτη να σπουδάζω ψυκτικός, και να παίζω ποδόσφαιρο σε κάποια τοπική ομάδα.
Κάποια χρονιά όμως έπαθα κοιλιακούς, και μου είπαν πως η μόνη λύση θα ήταν να κάνω εγχείρηση για να λύσω το πρόβλημά μου.
Εγώ δεν ήθελα να ακούσω κάτι τέτοιο, πέραν του ότι μου τόνισαν, ότι πρέπει να αποφύγω τις αθλητικές δραστηριότητες.
Αγνόησα τις υποδείξεις, και πιστός στο ραντεβού μου, έτρεξα στο δρόμο αντοχής στον Πανορμίτη, και αντί να πάθω μεγαλύτερη ζημιά όπως μου έλεγαν, ξεπέρασα το πρόβλημα των κοιλιακών.
Ήταν ολοφάνερο, ότι ο Πανορμίτης βοήθησε χωρίς επέμβαση να αποκατασταθεί πλήρως η υγεία μου.
Στα 23 χρόνια μου, αποφάσισα να ασχοληθώ περισσότερο με τους δρόμους αντοχής, και να πάρω κάποιες οδηγίες που έπρεπε, μια και οι αθλητές των μεγάλων αποστάσεων, απαιτείται να τηρούν κάποιους ιατρικούς κανόνες, όχι μόνο για τις επιδόσεις, αλλά και για τη διατήρηση της φόρμας και της υγείας των.
Από δεκατριών χρονών μέχρι δεκαέξι, έβγαινα 3ος – 4ος στο δρόμο αντοχής του Πανορμίτη.
Ο πατέρας μου τότε, υποσχέθηκε να μου δώσει 100 ευρώ, όταν βγω πρώτος.
Εγώ πάλι από τη μεριά μου, υποσχέθηκα πως αν έβγαινα πρώτος, θα πρόσφερα τα 100 ευρώ που θα μου έδινε ο πατέρας μου στον Πανορμίτη.
Δε βγήκα πρώτος. Βγήκα δεύτερος, και το έπαθλο στον πρώτο ήταν 150, και στον δεύτερο 100.
Έτσι, πήρα τα 100 ευρώ που πήρα σαν έπαθλο που τερμάτισα δεύτερος και τα έδωσα στον Πανορμίτη όπως του υποσχέθηκα, και κράτησα τα 100 ευρώ που μου έδωσε ο πατέρας μου, αν και δε βγήκα πρώτος.
Μάλιστα μετά από αυτό, αποφάσισα, κάθε φορά που παίρνω κάποιο χρηματικό ποσό τερματίζοντας σε κάποια από τις 3 πρώτες θέσεις στη διαδρομή αυτή, να το δίνω πάντα στον Αρχάγγελο.
Το 2014, έπαθα ζημιά στα γόνατα κατά τη διαδρομή, γιατί υπέβαλα τον εαυτό μου σε υπέρμετρη καταπόνηση, κυρίως στις κατηφόρες, που δεν έπρεπε.
Για έξι μήνες δεν μπορούσα να τρέξω οπουδήποτε, γιατί πρήζονταν τα γόνατά μου.
Τότε με ανέλαβε η Ολυμπιονίκης Ουρανία Ρεμπούλη να με προπονεί, και μου είπε ορισμένα πράγματα, τα οποία τα έκανα λάθος, με αποτέλεσμα να έχω το πρόβλημα στα γόνατα.
Την επόμενη χρονιά, παρόλο που τα γόνατά μου εξακολουθούσαν να με πονάνε, έλαβα μέρος στο δρόμο αντοχής του Πανορμίτη, και έτρεξα τον αγώνα, σαν να μην είχα πρόβλημα. Από τότε δε με πόνεσαν ξανά.
Έχω λάβει μέρος σε πολλούς διεθνής και Πανελλήνιους αγώνες αντοχής, και έχω βγει 3ος στα 1.500 μέτρα, και έχω τερματίσει σε όλους τους Μαραθώνιους.
Επιδίωξή μου είναι να κατεβάσω το χρόνο πολύ πιο κάτω από αυτόν που έκανα στην αρχή.
Τώρα σε 5 μήνες, έχω ρίξει τον αρχικό μου χρόνο κάτω από τα 20 λεπτά.
«Υπάρχει κανένας χορηγός Μιχάλη», τον ρώτησα, «που να καλύπτει τουλάχιστον τα λειτουργικά σου έξοδα, τα εισιτήρια για τις μετακομίσεις σου, και τον αθλητικό σου εξοπλισμό»;
« Μια φορά, κάποιος μου έδωσε κάτι», είπε, διακρίνοντας στιγμιαία στο βλέμμα του κάποιο παράπονο, το οποίο όμως είναι φευγαλέο.
«Πως τα καταφέρνεις και δουλεύεις, και προπονείσαι ακατάπαυστα, για να είσαι έτοιμος την ώρα του αγώνα»; Τον ξαναρώτησα.
«Ακόμα και το βράδυ» απάντησε, «σε ώρες που οι άλλοι πηγαίνουν σε καφετέριες ή για διασκέδαση, εγώ φροντίζω να προπονούμαι, ώστε να είμαι πάντα πανέτοιμος να λάβω μέρος στις διοργανώσεις που έχω αποφασίσει».
Αυτό το παιδί, σκέφτηκα, έχει θέληση, πείσμα και επιμονή και θα καταφέρει κάποτε να διακριθεί σε μεγάλες διοργανώσεις.
Με τη βοήθεια του Πανορμίτη, τον οποίον τον έχει σε περίοπτη θέση, και καθοδηγεί τα βήματά του όχι μόνον στον αθλητικό τομέα - όπως διαφαίνεται από τη συζήτηση που είχαμε - αλλά και σε όλη του τη ζωή, θα επιτύχει τους στόχους του.
Εμείς του το ευχόμαστε ολόψυχα γιατί το αξίζει.

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ

31.08.2016. 15:08

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ
Έχουμε ακούσει άπειρες φορές, για την αναμόρφωση της πλατείας του Κάμπου στο Γιαλό, και από τότε έχει περάσει τουλάχιστον μια 25αετία, και εξακολουθεί να βρίσκεται όπως ακριβώς ήταν.
Είναι γεγονός, πως σε όλους αρέσουν τα μεγάλα έργα, ιδίως όταν παίρνουν σάρκα και οστά, γιατί αναβαθμίζουν το χώρο την περιοχή και το νησί, αλλά όταν οι εξαγγελίες γίνονται κάθε τόσο και λιγάκι και σε προεκλογικές περιόδους, στο τέλος καταντάει όχι ξαναζεσταμένο ψωμί, αλλά παξιμάδι που δε «σφογγώνει» (δε τραβά το νερό).
Πέραν αυτού νομίζουμε, ότι θα μπορούσαμε να επέμβουμε και να κάνουμε κάποια πιο πρακτικά πράγματα, με χρήματα τα οποία τα ξοδέψαμε για τον ίδιο λόγο. Για να γίνω πιο σαφής.
Το κάτω μέρος της πλατείας, η οποία είναι πλακοστρωμένη με πέτρες Συμιακές ακατέργαστες όπως βγήκαν από το νταμάρι, θα μπορούσε να πλακοστρωθεί, με χρήματα που δώσαμε για πλακοστρώσεις για άλλες περιοχές, που δεν ήταν τόσο απαραίτητο να γίνουν.
Γιατί δε νοείται να γίνονται εκεί εκδηλώσεις, και στις πλάκες να μπρομυττού (να σκοντάφτουν) πολλοί, γιατί οι πλάκες έχουν το κακό τους το χάλι, και οι καρέκλες οι πλαστικές που τοποθετούνται για τους θεατές, πρέπει να βρεις το κατάλληλο μέρος που στέκονται για να την σταθεροποιήσεις.
Μετά είναι και τα δέντρα. Οι μουριές. Που τις βάλαμε για να μας κρύβουν τη θέα και να μας εμποδίζουν να απολαύσουμε τις εκδηλώσεις, και τα τοπία που ανοίγονται μπροστά μας.
Αν πλακοστρωνόταν η πλατεία, πολλά πράγματα θα άλλαζαν όψη, και κυρίως αν η πλακόστρωση γινόταν σωστά, με διακοσμητικά τετράγωνα ή ορθογώνια πλαίσια, κάτι που θα της έδινε ξεχωριστό τόνο και χρώμα.
Κι όπως είπαμε. Τα χρήματα που δώσαμε για πλακοστρώσεις που δεν ήταν απαραίτητες και αναγκαίες, ήταν αρκετά για να αναμορφώσουμε την πλατεία, που είναι στο πιο κεντρικό μέρος της πόλης, και θέλουμε να τη χρησιμοποιούμε μαζεύοντας εκεί όχι μόνο τους Συμιακούς, αλλά και όσους έρχονται σαν καλλιτέχνες ή σαν επισκέπτες να παραστούν στις εκδηλώσεις.

28.07.2016. 13:16

Symi Photos Patitiria Books about Symi Symi Map